مشخصات :
ماش ماهی بدنی کشیده ، در ناحیه شکم کمی بر آمده، دمی عضلانی، رنگ پشت مایل به سبز وشکمی سفید دارد.دهانی بزرک با شکاف دهانی، که تا زیر چشمها ادامه دارد ، فک پایین کمی جلو آمده با نوکی قلاب مانند که در شکافی در فک بالا جای میگیرد. باله مخرجی داس مانند و مثل باله پشتی مایل به عقب است.
چگونگی زندگی:
عمومأ در آبهای روان به سر میبرد و در دریاچه های بزرگ و اسکله ها هم دیده میشود.
ماهی های کوچک کم سن بصورت گروهی و نزدیک ساحل به سر میبرند .
با افزایش سن تک رو شده و بیشتر در میانه ی رود دیده میشوند.
پژوهشگران دریافته اند که ماهی های علامت گذاری شده روزانه مسافتی تا 160 کیلومتر را طی کرده اند.
تغذیه :
این ماهی که از رده ی کپور سانان است ، گیاهخوار نیست و تنها از شکار تغذیه میکند.
ماهی های کم سن بصورت گروهی نزدیک سطح آب، جایی که از حشرات و پلانگتن تغذیه میکنند یافت میشوند.
بالغ ها تک رو اند و با حمله های سریع و پر انرژی در سطح آب از ماهیهای شکار شده تغذیه می کنند.
اندازه:
متوسط اندازه آن از 40 تا 60 سانتیمتر.
نمونه هایی با وزن بیش از10 کیلو و قد 100 سانتیمتری هم دیده میشود.
سن:
10 تا 12 سال
تولید مثل:
زمان و مکان تخم گذاری: بسته به شرایط اقلیمی از اویل بهار تا اواسط تابستان در بستر ریگی با جریان تند آب.
ماهی ماده با وزنی بین 1 تا 2 کیلو بین 800000 تا 1000000 تخم تولید میکند.
این تخم ها به بستر ریگی میچسبند.
مثل بقیه کپور سانان در فصل تولید مثل، پوست ماش ماهی های نرنیز جوش میزند.
بچه ماهی ها پس از حدود 14 روز از تخم بیرون آمده و توسط جریان آب به نواحی آرامتر رود برده میشوند.
آنها در ابتدا از پلانگتون های جانوری و از دوازدهمین هفته زندگی از ماهی های شکار شده تغذیه میکنند .
رشدش سریع بوده و وزنش در یک سالگی به 500 گرم میرسد.
در سن 4 تا 5 سالگی به بلوغ جنسی میرسد.
بهترین زمان صید:
بسته به شرایط اقلیمی و قانونی از منطقه به منطقه متفاوت است.
اطلاعات جانبی:
به تغییرات محیط ، به عنوان ماهیی که برای زیست احتیاج به فضای زیادی دارد، حساس است.
سد سازی در قسمت های رود با بستری ریگی و جریانی سریع همچنین آلودگی آب باعث کمیاب شدن این ماهی شده.
ساخت آبراه هایی برای عبور دو طرفه در محل سد برای دسترسی ماهی های بالغ به مکان تخمگذاری راه حلی اقتصادی و عملی برای این مشکل است.
حفظ طبیعت تنها راه حفظ این ماهی برای نوادگان است.
|
